“Bir gün mü? Yoksa bugün mü?”
Bir adam düşün…
Yıllardır aynı hayali kuruyor.
Yeni bir iş kuracak.
Kitap yazacak.
Spor yapacak.
Belki de hayatını değiştirecek.
Ama hep aynı şeyi söylüyor:
“Biraz daha hazır olayım.”
Sonra:
“Şartlar biraz düzelsin.”
Sonra:
“Doğru zaman gelsin.”
Aylar geçiyor.
Yıllar geçiyor.
Hayal hâlâ aynı yerde duruyor.
Bir gün çok can yakıcı bir gerçeği fark ediyor:
Hayatında onu durduran şey başarısızlık değilmiş.
Başlamak için sürekli daha iyi bir gün beklemekmiş.
O gün küçük bir karar veriyor.
Mükemmel zamanı beklemek yerine, eksikleriyle başlamayı seçiyor.
Ve hayatında ilk kez gerçekten ilerlediğini hissediyor.
Psikolojide buna hazırlık yanılsaması denebilir.
İnsan bazen hazırlanmayı ilerlemek zanneder.
Araştırır.
Plan yapar.
Düşünür.
Ama hareket etmez.
Çünkü hareket etmek risk içerir.
Beklemek ise güvenli hissettirir.
Fakat zamanla beklemek, en büyük risk hâline gelir.
Mükemmel zaman gelmeyecek.
Çünkü çoğu zaman, doğru zaman başlamaya karar verdiğin andır.
Hayat bekleyenleri değil…
Harekete geçenleri değiştirir.
Bugüne kadar “bir gün yapacağım” deyip hâlâ başlamadığın şey ne?
