Kader, gemiyi limana getirir; ama demir atmayı sağlamaz.
Kader, Gemiyi Limana Getirir; Ama Demir Atmayı Sağlamaz
0
0
Share
Geçmişi Değiştiremezsin Ama Hayatını Değiştirebilirsin
“Dünle beraber gitti cancağızım, ne kadar söz varsa düne ait. Şimdi yeni şeyler söylemek lazım.”
— Mevlana
Yaşlı bir adam her gün aynı bankta oturuyordu.
Elinde eski bir fotoğraf vardı.
Bazen gülümsüyor,
bazen de gözleri doluyordu.
Bir gün yanına küçük bir çocuk geldi.
“Bu fotoğrafa neden her gün bakıyorsun?”
diye sordu.
Yaşlı adam cevap verdi:
“Çünkü geçmişte çok güzel günlerim vardı.”
Çocuk bir süre düşündü.
Sonra masumca sordu:
“Peki yeni güzel günlerin olması için neden dışarı bakmıyorsun?”
Yaşlı adam sustu.
İlk kez başını kaldırdı.
Önünde oyun oynayan çocukları, uçan kuşları, batan güneşi gördü.
Ve fark etti:
Geçmiş güzel olabilir.
Ama hayat hâlâ devam ediyordu.
Geçmişe dönüp bakmak doğaldır.
Ama geçmişte yaşamak farklıdır.
Çünkü:
- geçmiş değiştirilemez,
- hatalar geri alınamaz,
- kaybedilen zaman geri gelmez.
Bilgelik şunu öğretir:
Geçmişi yanında taşı.
Ama sırtında taşıma.
Bazı insanlar geçmişte yaşar.
Bazıları ise geçmişten öğrenir.
İkisi arasında büyük bir fark vardır.
Çünkü hayat,
arkana bakarak yürüyebileceğin bir yol değildir.
Bugün bırakabilsen, geçmişten hangi yükü bırakırdın?
0
Sürekli Güçlü Görünmeye Çalışıyorsan Bu Söz Sana Çok Tanıdık Gelecek
“Yara, ışığın içeri girdiği yerdir.”
– Mevlana
Bir adam düşün…
Herkes onu güçlü biri sanıyor.
Çünkü:
- kolay kolay şikâyet etmiyor
- hep sakin görünüyor
- herkesin yükünü taşıyor
Ama kimse onun geceleri ne kadar yorulduğunu bilmiyor.
Zamanla şunu fark ediyor:
Sürekli güçlü görünmeye çalışırken,
kendine hiç alan bırakmamış.
Bir gün ilk kez gerçekten duruyor.
Kendini dinliyor.
Üzüldüğünü kabul ediyor.
Yorulduğunu inkâr etmiyor.
Ve ilginç bir şey oluyor:
Zayıfladığını değil, hafiflediğini hissediyor.
Çünkü bazı yaralar saklandığında değil…
kabul edildiğinde iyileşmeye başlıyormuş.
Psikolojide buna duygusal bastırma (emotional suppression) denir.
İnsan sürekli güçlü görünmeye çalıştığında:
- stres birikir
- zihinsel yük artar
- duygusal tükenmişlik oluşabilir
Ama duyguları kabul etmek,
zayıflık değil…
psikolojik dayanıklılığın başlangıcıdır.
Her zaman güçlü görünmek zorunda değilsin.
Çünkü insan bazen kırılarak iyileşir.
Gerçek güç,
hiç düşmemek değil…
Düştüğünü kabul edip yeniden ayağa kalkabilmektir.
Bugüne kadar en çok hangi duygunu içinde tutmak zorunda kaldın?
0
