“Sen kendini olduğun gibi kabul ettiğinde, dünya da seni farklı görmeye başlar.”
– Carl Rogers
Bir kadın düşün…
Ne yaparsa yapsın,
kendini yeterli hissedemiyor.
Başarılı olduğunda bile:
- daha iyisini yapmalıydım diyor
- kendini küçümsüyor
- sürekli eksik taraflarını görüyor
Çünkü yıllardır değerini:
- insanların yorumlarına
- başarılarına
- başkalarıyla kıyaslamaya
göre ölçmüş.
Bir gün aynaya bakarken çok basit ama güçlü bir şeyi fark ediyor:
Kendine yıllardır bir yabancı gibi davranmış.
O gün küçük bir karar veriyor:
Kendini sürekli yargılamak yerine,
kendini anlamaya çalışmak.
Ve zamanla ilk kez şunu hissediyor:
Kusursuz olmadığı halde değerli olabileceğini.
Psikolojide buna öz değer eksikliği (low self-worth) denir.
İnsan:
- sevgiyi hak etmek için kusursuz olması gerektiğine inanırsa
zamanla kendini sürekli eksik hisseder.
Ama gerçek özgüven:
Kusurların olsa bile kendini tamamen reddetmemektir.
Kendine nasıl konuştuğun çok önemlidir.
Çünkü zihnin, senden duyduğu her şeye zamanla inanır.
Belki de ihtiyacın olan şey,
kendini değiştirmek değil…
Kendine biraz daha şefkat göstermekti.
Bugüne kadar kendinle ilgili en sert olarak hangi özelliğini eksik olarak gördün veya hala görüyorsun?
