“Her şeye sahip olmaya çalışan, çoğu zaman elindekileri de kaybeder.”
Bir adam nehre oltasını atmış balık tutuyordu.
Küçük ama güzel bir balık yakaladı.
Tam sevinirken biraz ileride daha büyük bir balık sıçradı.
Elindeki balığı bıraktı.
Büyük olanı yakalamaya çalıştı.
Onu da kaçırdı.
Derken daha da büyük bir balık gördü.
Saatler geçti.
Akşam olduğunda elinde hiçbir şey yoktu.
Eve dönerken yaşlı bir balıkçı ona baktı ve gülümsedi:
“Bugün kaç balık tuttun?”
Adam başını eğdi.
“Hiç.”
Yaşlı adam cevap verdi:
“Bazen kaybettiklerimizin sebebi şanssızlık değil, doyumsuzluktur.”
Hayat bize sürekli daha fazlasını fısıldar.
- Daha çok para
- Daha büyük ev
- Daha iyi iş
- Daha fazla onay
Ama çoğu zaman gözümüz ilerideyken,
elimizdeki güzellikleri kaçırırız.
Bilgelik, daha fazlasına ulaşmak değil;
neyin yeterli olduğunu bilmektir.
İnsan bazen sahip olamadıkları yüzünden değil,
sahip olduklarının kıymetini göremediği için mutsuz olur.
Mutluluk çoğu zaman bir sonraki durakta değil,
şu an bulunduğun yerdedir.
Bugün kaybetmeden değerini fark etmen gereken şey nedir?
