“Hayatta değişmeyen tek şey, değişimin kendisidir.”
– Heraclitus
Bir adam yıllardır aynı nehrin kenarında yürüyordu.
Çocukluğunda da aynı nehir oradaydı.
Gençliğinde de…
Yetişkin olduğunda da…
Bir gün yaşlı bir bilge ona sordu:
“Bu nehir hakkında ne düşünüyorsun?”
Adam cevap verdi:
“Hiç değişmiyor.”
Bilge gülümsedi.
“Tam tersine…”
“Aynı gördüğün su, bir saniye önceki su değil.”
Adam durup düşündü.
Sonra fark etti:
Nehir değişiyordu.
Mevsimler değişiyordu.
İnsanlar değişiyordu.
Kendisi değişiyordu.
Ve aslında hayatın güzelliği de tam burada saklıydı.
İnsan zihni güvenlik ister.
Bu yüzden:
- alışkanlıklara tutunur,
- eski düzeni korumaya çalışır,
- değişimi tehdit gibi algılar.
Ama hayatın doğası değişimdir.
Direndikçe acı artar.
Kabul ettikçe bilgelik büyür.
Bazı insanlar değişimden korkar.
Bazıları ise değişimin içinde büyür.
Hayat sana sürekli aynı soruyu sorar:
“Kaybettiğin şeye mi bakacaksın, dönüşeceğin insana mı?”
Hayatında seni en çok değiştiren olay neydi?
