“Kaybettiğin parayı geri kazanabilirsin. Kaybettiğin zamanı asla.”
Genç bir adam yıllarca çalışır.
Daha çok kazanmak için…
Daha iyi yaşamak için…
Daha mutlu olmak için…
Doğum günlerini kaçırır.
Arkadaşlarını erteler.
Ailesine ayıracağı zamanı sürekli sonraya bırakır.
Çünkü hep aynı şeyi düşünür:
“Biraz daha çalışayım, sonra yaşarım.”
Yıllar geçer.
Bir gün eski fotoğraflara bakarken fark eder:
Çocukluğu geçmiş.
Anne babası yaşlanmış.
Bazı dostları artık hayatta değildir.
Ve o an çok acı bir gerçeği anlar:
Para kazanırken zaman harcadığını sanıyordu.
Oysa aslında hayatını harcıyordu.
İnsan çoğu zaman zamanın değerini kaybettikten sonra anlar.
Çünkü para:
- geri kazanılabilir
- biriktirilebilir
- çoğaltılabilir
Ama zaman:
Sadece yaşanabilir.
Hiçbir banka,
hiçbir başarı,
hiçbir makam
sana geçen bir günü geri veremez.
Bugün sahip olduğun en büyük servet:
Cüzdanındaki para değil.
Takvimindeki bir gündür.
Çünkü hayat, bir gün bittiğinde;
geriye ne kazandığın değil,
nasıl yaşadığın kalır.
Bugün son kez yaşayacağını bilsen,
zamanını şu an harcadığın şekilde harcar mıydın?
