Şöyle bir yarışmaya katılır mıydın?
Öyle bir yarışma ki sonunda büyük ihtimalle öleceksin.
Çoğumuz hiç düşünmeden:
“Hayır.”
deriz.
Peki ya sevdiğin bir insanın yaşaması için gereken parayı bulamıyor olsaydın?
Çocuğunun, eşinin ya da annenin tedavisi için gerekli ilacı karşılayamıyor olsaydın?
O zaman cevabın aynı kalır mıydı?
İşte film tam da bu sorunun peşinden gidiyor.
Aslında Ölüme Koşan Adam yalnızca ölümcül bir yarışmayı anlatmıyor.
İnsanların çaresizlik karşısında neleri göze alabileceğini anlatıyor.
Bugün çoğumuz fiziki olarak ölümcül bir yarış pistinde koşmuyor olabiliriz.
Ama ay sonunu getirme kaygısı, kredi kartı borçları, geçim sıkıntısı ve sürekli daha fazlasını üretme baskısı altında yaşayan milyonlarca insan da farklı bir yarışın içinde değil mi?
Filmin “Dünya Peşindeyken 30 Gün Hayatta Kal” sloganı da, 30 günde bir ücret/maaş alanların durumu için ayrı bir ironi niteliğinde!
Filmin en rahatsız edici tarafı burada başlıyor.
Çünkü kendimizi özgür zannederken ne kadar özgür olduğumuzu sorgulamaya zorluyor.
Günümüz dünyasında ekranlar hayatımızın merkezine yerleşmiş durumda.
Televizyonlar, telefonlar, sosyal medya platformları ve artık yapay zekâ ile üretilen içerikler…
Bunların hepsi bilgiye ulaşmamızı kolaylaştırırken aynı zamanda düşüncelerimizi etkileyebilme gücüne de sahip.
Bu yüzden karşımıza çıkan her bilgiyi doğru kabul etmek yerine sorgulamak zorundayız.
Kim söylüyor?
Neden söylüyor?
Bu bilgiden kim fayda sağlıyor?
Bunları sormayı bıraktığımız gün, başkalarının düşüncelerini kendi düşüncemiz sanmaya başlarız.
Film bana şunu hatırlattı:
Bir toplumun en büyük gücü, aynı şeyi düşünen insanlar değil; farklı düşünceleri sorgulayabilen insanlardır.
Bu yüzden sadece çoğunluğun ne dediğine değil, farklı düşünen insanların neden farklı düşündüğüne de kulak vermek gerekir.
Çünkü tarih boyunca birçok doğru fikir, ortaya çıktığında çoğunluk tarafından reddedilmişti.
Ölüme Koşan Adam yalnızca aksiyon dolu bir bilim kurgu filmi değil.
İnsan hayatının değeri, ekonomik eşitsizlikler, medya etkisi ve bireysel özgürlük üzerine düşündüren sert bir toplumsal eleştiri.
Film bittiğinde kendinize şu soruyu sormanız muhtemel:
Gerçekten özgür seçimler mi yapıyorum, yoksa bana sunulan seçenekler arasından seçim yaptığımı mı sanıyorum?