İspanya 2. Liginde, 2 Kasım 2026’da oynanan Tenerife–Andorra maçında, kaleci Jesús Owono ile çarpışmasının ardından hastaneye kaldırılan 30 yaşındaki Jesús de Miguel, ertesi gün hayatını kaybetti. Bu acı kayıp, sahadaki rekabetin insani boyutunu yeniden düşünmemize neden oldu.
Yaşanan olayda niyet ve sorumluluk hakkında hüküm vermeden, kendimize şu soruyu sorabiliriz: Bir hedefe ulaşmaya çalışırken hangi sınırları gözetiyoruz?
İş hayatında da hedeflerimiz, sorumluluklarımız ve temsil ettiğimiz kurumlar var. İşimizi iyi yapmak, ekibimize katkı sağlamak ve başarılı olmak istiyoruz. Ancak sonuç almaya odaklandığımızda, davranışlarımızın başkaları üzerindeki etkisini bazen gözden kaçırabiliyoruz.
Bir hedefi tutturmak için çalışma arkadaşımızı kırdığımızda, kurumumuzu savunurken bir başkasına haksızlık ettiğimizde ya da iş yetişsin diye kendimizin ve çevremizdekilerin sağlığını zorladığımızda durup düşünmek gerekiyor: Elde etmeye çalıştığımız sonuç, verdiğimiz zararı karşılıyor mu?
Kuruma bağlılık; sağduyu, etik sorumluluk ve insana saygıyla birlikte anlam kazanır. Yöneticilerin de yalnızca sonuçları değil, o sonuçlara nasıl ulaşıldığını değerlendirmesi gerekir. Çalışanların sınırlarını koruyabildiği, güvenliği ve saygıyı önceliklendirebildiği bir kültür oluşturmak, kurumsal başarının temel sorumluluklarından biridir.
Çünkü bir işin sonunda yalnızca “Hedefe ulaştık mı?” sorusu kalmaz. “Bu süreçte insanlara nasıl davrandık?” sorusunun cevabı da bizimle kalır.
